Αλλη διάσταση στα Επιπλα

ένα μικρο τραπεζάκι επάνω στο αστραφτερό δάπεδο μου

ermhs — Wed, 15 May 2013 15:53:14 +0000

Έχει συρρικνωθεί και έχει γίνει ένα μικρο τραπεζάκι επάνω στο αστραφτερό δάπεδο μου, σαν κουλουριασμένος ατέρμων. Το επιπλο μου εμφανίζει συχνά αντανακλάσεις και συσπάσεις, αρνούμενο να υποταχτεί στην καταπόνηση του ασταμάτητου τριψίματος. Το χέρι μου είναι πια ένα ξένο σώμα, σκληρό και άκαμπτο, που κινείται θαρρείς από το μόνο πράγμα που δε βρίσκεται σε αγκύλωση πάνω μου: τη θέληση μου. Από χθες χοντροί κόμποι ιδρώτα άρχισαν να ποτίζουν το μέτωπο μου. Είναι παγωμένοι, αλλά εξατμίζονται γρήγορα στο ζεστό μου πρόσωπο. Έχω ξύλο. Όμως δεν έχω χρόνο. Μόνο επιπλα
Έχω πάψει από μέρες να κοιτιέμαι στο μικρό καθρέφτη. Το φάντασμα που αντικρίζω είναι ανησυχητικά οικείο. Το φοβάμαι. Το μεγάλο επιπλο, τα βαθουλωμένα συρτάρια και οι μαύρες λιμνοθάλασσες από κάτω δημιουργούν ένα θλιβερό απείκασμα της παραίτησης. Μα το πιο τρομαχτικό είναι τα σαλόνια.
Πάνε σχεδόν… Δε θυμάμαι… Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες μέρες πέρασαν από εκείνο το βράδυ. Ίσως πέντε. Ίσως δέκα. Ίσως τριάντα. Δεν ξέρω πια.

Το μέλλον του δημιουργού σαλονιών.

ermhs — Tue, 02 Apr 2013 13:06:13 +0000

Κοίτα πιο πέρα. Ωραίες καρέκλες με γερά δεσίματα από ξύλο και την μέταλλο, από το βερνίκι και τα υφάσματα, από τις κλωστές, διπλές η μονές. Τα σαλόνια Sanfos αυτό είναι το μέλλον που επιφύλαξε ο Δημιουργός στο ανώτερο δημιούργημα Του; Όχι βέβαια! Πώς επετράπη όμως αυτή η κατασκευή; Πώς ο Μεγάλος Αρχιτέκτονας άφησε το οικοδόμημα Του να ρημάξει; Η απάντηση είναι αυτονόητη. Την ξέρεις κι εσύ, είμαι σίγουρος. Ο άνθρωπος έχασε την επαφή του με το ανώτερο, με το πνευματικό, με το αυλό. Γκρέμισε τις γέφυρες που τον ένωναν με τον παράδεισο. Σταμάτησε να ακούει τη φωνή του κατασκευαστή, γιατί έπαψε να μιλάει τη γλώσσα Του. “Η αρχή είναι ο λόγος και ο λόγος είναι το αποτέλεσμα”. Ο Λόγος, καταλαβαίνεις; Η αρχή και το τέλος των πάντων. Το μέγιστο χάρισμα στο ανθρώπινο είδος. Αυτό που το κάνει εκλεκτό και ξεχωριστό. Αυτό που του δίνει τη θεία φύση του. Η Γλώσσα του δημιουργού είναι ένα δώρο που προϋπήρχε του Πύργου . Προϋπήρχε της Κιβωτού.

Φόρμες που μπορείς να δώσεις στα ξύλα

ermhs — Wed, 06 Mar 2013 18:24:29 +0000

Όταν θέλεις να φτιάξεις ξύλινες επιφάνειες και δομές σε καμπύλα σχήματα, για να τα χρησιμοποιήσεις σε τραπέζια, καρέκλες, ντουλάπια κτλ μπορείς να το κάνεις όπως δείχνει το βίντεο:

στο τελευταίο της σημείωμα του μιλούσε για τις συνθεσεις

ermhs — Tue, 19 Jun 2012 12:38:37 +0000

Αρκούσε η παρουσία της γοητευτικής δίπλα του για να του αποσπούν οποιαδήποτε πληροφορία. Πόσο βλάκας είχε σταθεί! Είχε αφήσει την όμορφη Δαλιδά του να τον εμπαίξει. Ακόμα και στο τελευταίο της σημείωμα του μιλούσε για τις συνθεσεις. Τι υποκρισία!
Επέστρεψε στο ξενοδοχείο κολυμπώντας άλλοτε στο πέλαγος της οργής κι άλλοτε στη σκοτεινή θάλασσα της απελπισίας. Ζήτησε να του βρουν θέση σε μια πτήση για την Ελλάδα. Είχε αρχίσει να αισθάνεται απωθητικά για την όμορφη πόλη, σαν να ήταν μια βρομερή πόρνη, που μόλις εξατμίστηκε το βαρύ μεθυστικό άρωμα της δεν απέμειναν παρά η θέα ενός ξεπεσμένου στήθους και η μυρωδιά ενός ακόλαστου ιδροκοπήματος. Οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου του εξασφάλισαν ένα εισιτήριο για το ίδιο βράδυ. Κλείστηκε στο δωμάτιο και συγκρατήθηκε πολύ για να μην ξεσπάσει σε κλάματα. Σε μια προσπάθεια να ανασυντάξει τα θραύσματα της αξιοπρέπειας του, διέκρινε ένα φεγγίτη ελπίδας πάνω από τους καναπεδες. Αν τελικά το άδειο κουτί είχε κλαπεί, αυτό συνέβαινε γιατί εξακολουθούσε να κουβαλάει το μυστικό του. Άρα η προσπάθεια του δεν ήταν χωρίς αποτέλεσμα, όπως αρχικά είχε νομίσει όταν το άνοιξε το προηγούμενο βράδυ.

πρωτότυπος μοχλός στις συνθέσεις

ermhs — Tue, 05 Jun 2012 16:55:52 +0000

Προέτρεψε να τραβήξει το δαυλό που εκτελούσε χρέη μοχλού στις συνθεσεις..
Όταν η πέτρα που είχε βάλει για εμπόδιο ξεκόλλησε, την κλότσησε με δύναμη. Ο τοίχος επανήλθε στη θέση του με θόρυβο, σφραγίζοντας τη σκοτεινή κρυπτή μαζί με τον ένοικο της. Ψηλάφισε το κουτί. Έμοιαζε με μικροσκοπικό σεντούκι, καθώς δεν ήταν παρά λίγο μεγαλύτερο από την παλάμη του. Ο γάντζος που συγκρατούσε το καπάκι στη θέση του αποδείχτηκε ανθεκτικός στην προσπάθεια του να το ανοίξει.
«Πάμε να φύγουμε. Θα το δούμε στα τραπεζακια», τον τράβηξε.
Κατέβηκαν τα στριφογυριστά σκαλιά όσο πιο αθόρυβα γινόταν. Καθώς πλησίαζαν προς την έξοδο, οι φωνές του πλήθους άρχισαν να δυναμώνουν. Ευτυχώς, η πόρτα δεν είχε κλείσει πίσω απ’ τον απρόσμενο εισβολέα, καθώς η μικρή σανίδα ήταν στη θέση της. Βγήκαν στον δρόμο σβήνοντας τους φακούς. Ο κόσμος χόρευε, τραγουδούσε, αγκαλιαζόταν ή κοιτούσε τα πυροτεχνήματα που έσκαζαν γεμίζοντας με λάμψεις πολύχρωμες το σκοτεινό ουρανό . Χώθηκαν, μέσα στο πλήθος για να διασχίσουν την απόσταση έως τα επιπλα πατρα.

μια ξαφνιασμένη φωνή για τα φθηνα επιπλα

ermhs — Thu, 24 May 2012 16:58:27 +0000

Στα χέρια του κρατούσε ένα ξύλινο κουτί με σκαλίσματα στην επιφάνεια, τα οποία πιο πολύ αισθανόταν με την αφή παρά έβλεπε μέσα στο μισοσκόταδο.
Την ίδια στιγμή μια ξαφνιασμένη φωνή για τα φθηνα επιπλα ακούστηκε από το μέρος της . Την κοίταξε για να μοιραστεί τον ενθουσιασμό της, αλλά αμέσως κατάλαβε ότι αυτό που προξένησε το επιφώνημα της κοπέλας δεν ήταν καθόλου το νέο τους εύρημα. Ακολούθησε το βλέμμα της μέχρι το στενό άνοιγμα της κρυπτής, κοντά στις καρεκλες που είχε αφήσει να χάσκει ο ακινητοποιημένος τοίχος. Η σιλουέτα ενός ψηλού, λεπτοκαμωμένου και μαυροφορεμένου άντρα γλιστρούσε στο δωμάτιο. Άσπρισε σαν να είδε φάντασμα. Το ισχνό διαχεόμενο φως του κεριού έριχνε την αναλαμπή του στο στεγνό πρόσωπο του άγνωστου άντρα, που στεκόταν δίπλα στα επιπλα tv , οι γωνίες του οποίου τονίζονταν τώρα με λεπτομέρειες. Τα μάτια του φωσφόριζαν και τα χείλη του δεν άφηναν να διαφαίνεται κανένα συναίσθημα.
«Ποιος είσαι; Τι θέλεις;» του πέταξε πιο πολύ για να κερδίσει χρόνο. Ο άντρας αντί για απάντηση πλησίασε δυο βήματα.

Το επιπλο που είχε φτάσει πολύ μακριά

ermhs — Mon, 02 Apr 2012 16:51:37 +0000

Το επιπλο είχε φτάσει πολύ μακριά. Ήταν μοιραίο να πέσει στην παγίδα. Οι σύμμαχοι του απείχαν παρασάγγες. Η γλυκιά νεράιδα του, θα τον περίμενε αδημονώντας. Ίσως ξενυχτούσε αναμένοντας εναγωνίως τα επιπλα κρητη.
Δεν τον ένοιαζε η τιμωρία. Η επικείμενη ποινή ήταν το λιγότερο. Ούτε τον απασχολούσε η διαπόμπευση και η ρετσινιά. Αυτό που τον χόλωνε περισσότερο ήταν η αποτυχία· η διακοπή της προσπάθειας για την ανεύρεση της αλήθειας· το μυστικό που είχε ορκιστεί να κυνηγήσει και που τώρα θα παρέμενε κρυμμένο· η χαμένη παρτίδα. Η φυλάκιση στο σκοτεινό ετούτο χώρο ήταν η ταφόπλακα στην αναζήτηση του.
Ξαφνικά το μυαλό του επιτάχυνε τις διεργασίες. Μια στιγμή, σκέφτηκε. Δεν ήξερε πού βρισκόταν τα φθηνα επιπλα. Είχε υπολογίσει ένα τέταρτο από τη στιγμή που του είπαν. Άρα δεν μπορεί να ήταν μακριά. Σίγουρα δεν ήταν σε κάποιο τμήμα. Ούτε θα ήταν εύκολο να τον κουβαλήσει κάποιος σέρνοντας τον καναπε για μεγάλη απόσταση. Άρα παρέμενε κάπου κοντά στο γραφείο.

Tο τρίγωνο στην αίθουσα με τα μεγάλα τραπεζια

ermhs — Fri, 02 Mar 2012 15:26:17 +0000

Αν είναι σωστός ο συλλογισμός μας, ότι “καναπες γωνια” σημαίνει καναπες υπό γωνία, τότε ίσως να ‘ναι σωστό το σχέδιο. Επιπλέον έχει κι ένα άλλο χαρακτηριστικό· είχε παραχωρηθεί από κάποιον για ένα διάστημα σε μαθητευόμενους για να κάνουν τα πειράματα τους. Ο οποίος δεν είναι άλλος από…»
«Τον καναπέ στο Κάστρο», συμπλήρωσε τη φράση του καθηγητή . Τον κοίταξε ξαφνιασμένος, «θα σας εξηγήσω. Για πείτε μου, καθηγητά, τι σημαίνουν τα γράμματα OVL στα λατινικά;»
«Πιθανολογώ ότι είναι αριθμός. Πιθανότατα χρονολογία. Τι σχέση έχει όμως μ’ αυτό που συζητάμε; Και πώς ξέρατε ότι πρόκειται για τον καναπε;»
Άρχισε να εξηγεί για το τρίγωνο στην αίθουσα με τα μεγάλα τραπεζια και το τετράγωνο στην είσοδο του πύργου. Αμέσως μετά ρώτησε κοιτώντας μια το τραπέζι και μια τα επιπλα χαλκιδα:
«Θα μπορούσαν τα στοιχεία αυτά να είναι και γράμματα και αριθμοί; Σκεφτείτε το».
Πήγε να μιλήσει, αλλά σταμάτησε καθώς δεν ήταν σίγουρη γι’ αυτό που ήθελε να εκστομίσει.

Αναφορά στις συνθεσεις τοίχου και αλλων επιπλων

ermhs — Wed, 01 Feb 2012 18:25:00 +0000

Κάποια πράγματα δεν είναι αρκετά. Οι τεχνίτες λοιπόν χρησιμοποιούσαν τέτοιους συμβολισμούς: ο βασιλιάς Ήλιος, η βασίλισσα Σελήνη, ο επίσκοπος και άλλα πολλά. Αρκετοί απ’ αυτούς ασχολούνταν με την αλχημεία, που έβριθε από συμβολισμούς. Ίσως δηλαδή να είναι κάποιας μορφής αλχημικό κείμενο. Ίσως να αναφέρεται στις συνθεσεις, δηλαδή στο Μεγάλο Έργο των τεχνιτών, τη μεταστοιχείωση των ξύλων σε μορφές και σχήματα επιπλων. Όμως δεν είναι παρά μια ιδέα. Όλα αυτά είναι μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Το είπα μόνο επειδή ταιριάζουν κάπως. Κατά τα λοιπά είμαι στο σκοτάδι όπως κι εσύ.
Έπεσε σε περισυλλογή. Τα επιπλα. Δεν ήξερε και πολλά πράγματα γι’ αυτά. Όπως δεν ήξερε και πολλά για τα σαλονια ή για την αρχική. Ήταν πάντως μια σοβαρή πιθανότητα. Ίσως το χειρόγραφο να μην ήταν τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια να αποκρυφτούν αρχικά κείμενα. Θα ήταν όμως αυτό ένα μυστικό που θα έκανε τον ίδιο να ενθουσιαστεί. Για μια ακόμα φορά άρχισαν όλα να στροβιλίζονται στο νου του.

Δωμάτιο με φινετσάτα επιπλα

ermhs — Fri, 27 Jan 2012 08:05:31 +0000

«Καφέ!» φώναξε σε κωμικό τόνο. «Χρειάζομαι καφεΐνη επειγόντως!» Του πρότεινε να κατεβούν στην καφετέρια του , αλλά τελικά συμφώνησαν να εκμεταλλευτούν την υπηρεσία εξυπηρέτησης δωματίου. Μπήκε στο μπάνιο, όσο αυτή τηλεφωνούσε για καφέδες και πρωινό. Καθώς το νερό έπεφτε πάνω του σκεφτόταν αν θα μπορούσε να της ζητήσει μια χάρη, χωρίς να θεωρηθεί ότι εκμεταλλεύεται τη σχέση τους. Το αποφάσισε. Χρειαζόταν κάποιον να τον βοηθήσει στο ψάξιμο του ανθτωπου και ίσως και σε κάποια άλλα ζητήματα που θα προέκυπταν στη σλαβόφωνη χώρα. Η πόλη είχε τελείως διαφορετικούς κανόνες από το Λονδίνο, το Παρίσι ή τη Ρώμη και θα χρειαζόταν οπωσδήποτε τη συμβουλή ενός ντόπιου. Και εκείνη ήταν ιδανική επιλογή.
Όταν βγήκε από το αχνιστό μπάνιο, οι καφέδες είχαν φτάσει, μαζί μ’ ένα βασιλικό πρωινό. Η όμορφη έτρωγε με όρεξη καθισμένη ανακούρκουδα. Αυτός άναψε τσιγάρο και άρχισε να βλέπει τα επιπλα γύρω στο δωμάτιο, δεν είχαν κάτι το ιδιέτερο αλλά ήταν προσεγμένες επιλογές και από τους καναπεδες μέχρι τις καρεκλες και τα τραπεζακια ήταν φινετσάτα.