στο τελευταίο της σημείω­μα του μιλούσε για τις συνθεσεις

Spread the love

Αρκούσε η παρουσία της γοητευ­τικής  δίπλα του για να του αποσπούν οποιαδήποτε πλη­ροφορία. Πόσο βλάκας είχε σταθεί! Είχε αφήσει την όμορφη Δαλιδά του να τον εμπαίξει. Ακόμα και στο τελευταίο της σημείω­μα του μιλούσε για τις συνθεσεις. Τι υποκρισία!
Επέστρεψε στο ξενοδοχείο κολυμπώντας άλλοτε στο πέλαγος της οργής κι άλλοτε στη σκοτεινή θάλασσα της απελπισίας. Ζή­τησε να του βρουν θέση σε μια πτήση για την Ελλάδα. Είχε αρ­χίσει να αισθάνεται απωθητικά για την όμορφη πόλη, σαν να ήταν μια βρομερή πόρνη, που μόλις εξατμίστηκε το βαρύ μεθυστικό άρωμα της δεν απέμειναν παρά η θέα ενός ξεπεσμένου στή­θους και η μυρωδιά ενός ακόλαστου ιδροκοπήματος. Οι υπεύθυ­νοι του ξενοδοχείου του εξασφάλισαν ένα εισιτήριο για το ίδιο βράδυ. Κλείστηκε στο δωμάτιο και συγκρατήθηκε πολύ για να μην ξεσπάσει σε κλάματα. Σε μια προσπάθεια να ανασυντάξει τα θραύσματα της αξιοπρέπειας του, διέκρινε ένα φεγγίτη ελπί­δας πάνω από τους καναπεδες. Αν τελικά το άδειο κουτί είχε κλαπεί, αυτό συνέβαινε γιατί εξακολουθούσε να κουβαλάει το μυστικό του. Άρα η προσπάθεια του δεν ήταν χωρίς αποτέλεσμα, όπως αρχικά είχε νομίσει όταν το άνοιξε το προηγούμενο βράδυ.

Comments are closed.